Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ ΓΑΤΑ

Σε εποχές ανεργίας  των δημοσιογράφων, και όχι μόνον- κανένας κλάδος δεν γλίτωσε- μ’ έπιασε και εμένα ν’ αρχίσω να δημοσιεύω κείμενα!

Πώς λέμε; "Ότι θυμάσαι χαίρεσαι"; Έτσι ακριβώς!

Για καλή μου τύχη, ζούμε στην εποχή του Διαδικτύου. Διαφορετικά, τα γραπτά μου θα τα έτρωγε το σκοτάδι μιας υπόγειας αποθήκης, ή ίσως η μούχλα ενός κακοαεριζόμενου παταριού. (Αυτά τα "περι Διαδικτύου" να τα θυμηθώ την επόμενη φορά που θ’ αρχίσω να ουρλιάζω σαν υστερική στο γιο μου να ξεκολλήσει από το ρημαδοκομπιούτερ.)

Θα μου πείτε τώρα: "Και ποιος θα σε διαβάζει κυρά μου;"

Απάντηση: "Μα το πρόβλημά δεν είναι να με διαβάζουν. Το πρόβλημά μου είναι να γράφω!!! Ή, όπως λέει και το παλιό σουξέ ¨"Θέλω να τα πω χωρίς να με ρωτήσουν".

Κι έπειτα –πού ξέρεις;- όλο  και κάνας άτυχος, κάνας άνεργος, (κι έχουμε μπόλικους τέτοιους στις μέρες μας), κάνας περίεργος, μπορεί να σκοντάψει επάνω μου! Και μην σας τρομάζει η φράση "Η περιέργεια σκότωσε την γάτα". Εδώ δεν πρόκειται να σκοτωθεί κανείς. Εκτός από μένα -εννοείται- που θα πρέπει να σκοτώνομαι προκειμένου να κρατάω ενήμερο το παρόν  ιστολόγιο.

Γιατί, βεβαίως, δεν σκοπεύω να σας αφήσω να μου ξεφύγετε έτσι εύκολα . Όχι πουλάκια μου! Μπορεί να πέσατε επάνω  μου "κατά  τύχη"  ( από ατυχία, έστω) αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να επιστρέψετε -"κατ’ επιλογήν" αυτή τη φορά. Αρκεί να έχω κάτι να σας πω. Κάτι που θα σας ιντριγκάρει όχι τόσο γιατί θα είναι πρωτάκουστο, αλλά επειδή θα το έχω "μαγειρέψει" έτσι ώστε από δυσάρεστο και αγχογόνο να έχει μετατραπεί σε κάτι ανάλαφρο και διασκεδαστικό.

"Γίνεται;" Θα με ξαναρωτήσετε. "Και παραγίνεται" σας απαντώ.

 Έχετε πάει ποτέ σε κηδεία; Έχετε δει κάτι γέλια που πέφτουν στο κυλικείο την ώρα του καφέ; Τι σημαίνει αυτό; Πώς δεν τον αγαπούσαν τον μεταστάντα; (Εντάξει, ίσως όχι όλοι, αλλά κάποιοι, σίγουρα ναι) Προς τι ο γέλως το λοιπόν; Πολύ απλά επειδή το γέλιο είναι το ισχυρότερο αντίδοτο στον πόνο. Και επειδή η ζωή συνεχίζεται. Κι ακόμα, επειδή βίος χωρίς γέλιο είναι αβίωτος.

Στο κάτω-κάτω, αν το καλοσκεφτείτε, το γέλιο είναι απο τις λιγοστές  ανέξοδες απολαύσεις που μας απέμειναν.

Αυτά, λοιπόν, για εισαγωγή.

Καλό Σαββατοκύριακο!

Κι εύχομαι η "περιέργειά" σας να διατηρηθεί σε βάθος χρόνου. Καθώς και η διάθεσή μου να μοιράζομαι σκέψεις μαζί σας .

Φιλάκια

Μανούλα